wielki lew. ja natomiast tylko niepozorna ryba. w dodatku samica, biorąc pod uwagę szczególną datę moich urodzin. ale to tak na marginesie. właśnie odgrzebałem mój pierwszy i ostatni otrzymany list miłosny. datowany na dwudziestego szóstego września roku dwa tysiące czwartego. czyli jakieś cztery lata temu z kawałkiem. który był końcem, ale i początkiem. a jak wiadomo każdy koniec jest początkiem, a każdy początek końcem. coś w tym musi być. jak wiadomo co cztery lata rok przestępny. tak i tego roku. przestępność ma swą siłę. cieszyć się czy nie? ależ owszem, czemu nie? rybce też należy się…

rybka zwana warrior. tak jarku. ponoć to ja. choc raczej wieloryb. ale może pomińmy gabaryty… ostatnie dni, tygodnie etc. to jedna wielka refleksja. nad tym co będzie, a czego nie będzie. nad tym, co mogło być, a nie było. lubię takie parapsychologiczne wycieczki. dzisiaj odeszła ally. ostatni odcinek. powtórka serialu zajęła mi nieco ponad rok. shit happens. pamiętam, jak zacząłem enty raz go oglądać. przez przypadek. w bru. i dzisiaj skończyłem. nie wiem czemu, ale czuję, że już do niego nie wrócę. nie żebym nie chciał. chyba decyzję podjął ktoś inny…

czasem się zastanawiam, co napisać w testamencie. niby wiem, bo już go napisałem, ale jednak może coś jeszcze. że chcę być spalony, to jasne jak słońce. wiedzą to wszystkie najważniejsze osoby w moim życiu. że się boję? każdy odczuwa strach. nie przed śmiercią, ale przed końcem życia. bo życie to ludzie. i chyba najbardziej będzie ich brak. tak jakoś. no i mam jakąś awersję do robaków, co nie pozwoliło mi pójść w ślasy ojca i zostać wędkarzem. tak więc chyba stąd ten pomysł kremacji. a z drugiej strony po co mi ta portfelowa deklaracja dawcy organów?

the addams family – the addams family theme